DE GRAAF VAN MONTE-CRISTO DEEL 1 "HET VERRAAD"
DE AVOND VAN 28 FEBRUARI 1815 IN MARSEILLE
Mercedes, Ik ben slecht nieuws; de "Pharao" is niet teruggekomen.
Ze is vast en zeker gezonken. Dat is erg voor je.
Wie zegt dat? De havencommandant.
Ik geloof het niet. Ik geloof niemand.
Hij ziet overal rampen, sinds zijn vrouw hem bedriegt.
Heel Marseille zal het je zeggen.
Geloof wat je wilt. Ik weet het: Dantes komt terug.
Nou en ? Je zult toch mijn vrouw worden en niet de zijne.
O ja? Zeker!
Ik ben een stijfkop, zoals alle Mondegos.
Ik ook. Ik ben je nicht. Ik krijg altijd wat ik wil!
18 Maanden geleden ging ik in het leger. Ik bezat niets. Dat is nu voorbij.
Ik ben nu onderofficier. Napoleon begon ook zo.
Napoleon! Je hebt een eed aan Lodewijk de 18e gezworden.
Dat stelt niets voor. Napoleon was op Lodewijk de 18e voorbereid.
Het resultaat, daar gaat het om. Je moet je op tijd aanpassen.
Trouw dan met een rijke vrouw. Nee. Ik trouw met jouw.
Eens zullen we over Parijs heersen! Arme Fernand! Je bent niet goed wijs.
En jij wacht op een gezonken schip!
Fernand! - Ja, gezonken!
Een advies! Kijk niet alleen naar deze kant van de horizon.
De prefect van politie houdt daar niet van.
350 kilometer verderop ligt een klein eilandje waar Napoleon, die is verbannen van het vasteland, koning is geworden. Het eiland Elba.
We willen u graag iets zeggen, Kapitein. - Wij zijn tevreden.
Tevreden, hoe bedoel je? Gewoon, we zijn gewoon tevreden.
"Kapitein" Dantes verandert de koers en regeert aan land.
We zijn al 36 uren te laat.
Ik ben maar de tweede officier en ik moet de orde bewaren.
Wat doen jullie? Je klaarmaken om te passagieren? Aan het werk!
Dantes is niet aan boord. Nu ben ik de kapitein!
Ik sla jullie in de boeien als je niet gehoorzaamt.
Proef eens meneer de Kapitein!
-Aah, heerlijk
Waarom wachten we hier? Ik geef een vat wijn weg als iemand dat weet.
Presenteer geweer!
U verwacht zeker de kapitein van de "Pharao".
Ja. Waar is hij? Hij stierf vorige week aan de koorts.
Hij vroeg mij u dit af te geven.
De arme kapitein!
Ik wil u om een dienst vragen.
Wees niet bang. Het heeft niets met politiek te maken.
In Parijs denken ze dat we samenzweerders zijn. Dat zijn we niet.
Hier is het bewijs. Leest u dit maar. Ja, lees het maar!
Monsieur, Uw opdracht zal worden uitgevoerd.
50 vaten witte wijn en 50 vaten rode wijn zullen op 28 februari verscheept worden.
Een reder vervoert ze dan naar Parijs. Daar zullen ze op 20 maart aankomen.
Dat zijn gewone zaken. Mijnheer de Grootmaarschalk...
De kapitein moet deze brief aan onze vertegenwoordiger geven.
Ik hoef slechts een brief te bezorgen en mijn opdracht is beëindigd.
Goed. Dat was het dan
Laat u niet storen!
Uw schip zal onder de koninklijke vlag varen.
U maakt dan een omweg via Elba. De wereld is bang voor mij.
Ik ben verheugd met het bezoek van een franse zee-officier.
Wat is uw naam? Edmond Dantes.
Ik heb een Dantes gekend. Hij was.... -Tamboer in het 2e garderegiment, Sire.
Dat was mijn neef. Die tamboers waren de besten.
Was uw neef goed?
Nee, Sire. Jammer.
Tot wederziens. U heeft geluk dat u de leiding heeft over de "Pharao" .
Een mooi schip. Wie is de eigenaar? -Monsieur Morel. -Een uitstekende reder.
Breng hem mijn gelukwensen over!
Mijnheer de Grootmaarschalk, ik zal de brief verzenden.
Wat is het adres? De brief wordt opgehaald.
Weet men dan dat ik hem heb? Ja. U bent de opvolger van de kapitein.
Wie haalt hem dan af? Een man die Noirtier heet. Behouden vaart.
Vertrek direct! Dan bent u overmorgen in Marseille.
Alle hens aan in de zeilen!
Hijs de zeilen!
De "Pharao" is er!
Monsieur Morel, ze is er! Ze vaart nu binnen!
Wie is daar? - De "Pharao"!
De "Pharao" is er! Ik wist dat zij aan zou komen. Wees geen stijfkop. Kom mee, Fernand!
Wees niet zo jaloers! Ik heb geen tijd.
Monsieur Dantes! Monsieur Dantes!
Wat is er? Waarom zeg je niets? -Ik ben bang voor uw hart.
Bereid u voor op een grote verrassing.
Uw zoon is er weer!
Kom! Kijk eens hoe u eruit ziet. Waar is uw hoed?
Daar is hij. En een das.
Die doe ik onderweg wel aan. Waar is mijn stok? - In uw hand.
Triest... Hij was een goede kapitein. Hoe is het met de goederen?
Hebt u averij geleden? Antwoord. U bent nu kapitein.
Nee, geen averij. Hier zijn de scheepspapieren.
De inventarisatie was in orde.
Monsieur Dantes, Uw vader wacht met een dame.
Vlug dan! - Het logboek.
U heeft alles al verteld. Gaat u maar!
Mag ik het logboek hier neerleggen? Ja, ik zal het later lezen.
Ik verheug me er al op. -Misschien zult u zich ook hierover verbazen
Wat is dat? De vaart gedurende twee uren op open zee onderbroken?
Ja, in de buurt van een klein eiland.
De oude kapitein moest daar een pakketje afgeven. Snapt u?
Dantes voerde slechts een opdracht uit. Zoals u zegt, discipline is belangrijk.
Ja, dat weet ik. -Ik ben alleen maar eerlijk.
U kent mij toch. Ik zeg wat ik denk.
Jullie trouwen over een week. Het wordt nu aangetekend.
Hij doet alsof hij zelf gaat trouwen.. Dat is ook bijna zo. Wij zijn vrienden.
Wij spraken slechts van jullie.. .. en Viktor.
Wie is Viktor? Jullie eerste zoon zal zo gaan heten.
Dat wordt vast een slimme apekop!
Ik zie hem al voor mij. Met een gescheurde broek...
Kun jij je je belofte nog herrinneren? Ja. een verlovingsfeest als ik terugkwam.
We nodigen al onze vrienden uit.
Dantes! Ik zocht je. Monsieur Morel, dit is mijn aanstaande.
Wij kennen elkaar. We spreken al een jaar over de verloving.
Ik nodig je uit om met mij naar huis te rijden..
Maar de douane, de papierwinkel.... Caderousse doet dat. Kom we gaan!
Caderousse! Kom vanavond ook! Ja, ik zal er zijn!
Hij is voor het geluk geboren. Voor het geluk geboren!
Heb je nog wat wijn over?? Nee, alles is in in vaten.
De douane komt. Nu kun je kapitein spelen.
Begroette Napoleon je! Ja, hij drukte me zelfs de hand.
Hoe vond hij de die "Pharao"? Hij feliciteerde u ermee.
Kent hij mij? - Ja. hij zei...
Morel hoort bij de beste reders.
Ik hoop dat ik snel kan roepen: Leve ...
...de bruid.
Iets ergs? Een bericht van neef Fernand.
Ik wilde je aan hem voorstellen. Wat is er dan?
Hij moet weg. We kunnen hem nog zien als we ons haasten. Kom naar de koets!
Aan de heer Hoofdofficier van Justitie...
Schrijf je altijd zo langzaam? U zei me dat ik met mijn linkerhand moest schrijven.
Als vriend van de Kroon en de Kerk, laat ik u weten dat...
Klopt het dat men mij uitlachte? Ja, aan die tafel achterin.
Eentje zei er: Voor Caderousse kapitein wordt, leren de vissen om te vliegen.
Stomme varkens!
Edmond Dantes, Officier van de "Pharao"...
Nog een fles!
...bracht eergisteren een brief...
Zeg eens, waarom moij dit anoniem blijven?
Namen zijn onbelangrijk. Is het de waarheid?
Natuurlijk Nou dan..
Ja, de waarheid heeft geen handtekening nodig.
Je hebt genoeg gehad. Ik heb nooit genoeg.
In de wijn ligt de waarheid. Ik ben daarvan het bewijs.
...bezorgde eergisteren een brief op het eiland Elba.
Pas op. Ze komen eraan. Ik wil ze niet zien.
Goedendag Kapitein.
Hallo, Kapitein! Jullie moeten me niet zo noemen.
Kent u Fernand Mondego? Hebt u hem hier gezien?
Hij reed net weg. In een wagen van het leger.
Jammer. Dan vieren we het zonder hem.
Spijt het je? Een beetje.
Drinkt u een glas wijn met mij? We zien elkaar dadelijk toch?
We hebben een verzoek. Wilt u onze getuige zijn?
O alstublieft, Monsieur Caderousse.
Wilt u dat voor ons doen? -Akkoord?
Ik ben verrast. Akkoord. -Dank je, ouwe jongen.
Daarvoor krijg je een kus. -Ik?
Natuurlijk jij. Tot vanavond.
Mijn God, mijn God, mijn God.
Ik wil niet verderschrijven. -Waarom? Hij gaf me daarnet nog een hand...
De rechterhand mag niet weten wat de linkerhand doet.
Dat meisje is nog mooier dan vorig jaar. Die man heeft veel geluk.
Wees toch stil. Ze zitten vast op het strand. Hij houdt haar in zijn armen...
Dus: het eiland Elba!
Hij had daar een samenkomst met Napoleon en ontving een brief.
...ontving een brief.
Geloof jij wat in de hand geschreven staat? Ons noodlot staat daarin. Alles.
Dit ook? - Ja, vast en zeker.
Ik kan de toekomst niet lezen als als je me steeds kust.
Lees die toekomst maar.
Wat it dit, een litteken? - Ach, niets.
Een ongeluk? Nee. Vraag maar niet verder.
Zoals je wilt.
Ik heb dat gedaan. Ik had een nachtmerrie.
Jij ging voorgoed van mij weg.
Ik werd wakker. Je weet dat ik bijgelovig ben.
Ik heb mijzelf die wond toegebracht, zodat de droom bezworen werd..
Die kwade droom is niet uitgekomen. Je bent hier.
Hoor je dat? Ons lied! Ken je het nog?
Ik sloot mijn ogen steeds als ik het hoorde toen je weg was.
En dan was ik in gedachten bij je.
We moeten terug. -Waarom? Is het niet mooi hier?
We komen te laat op het feest.
Ik ontvoer je! We huren een koets en verstoppen ons ergens.
Dat kunnen we doen als het feest afgelopen is.
Doet u de deur niet op slot? -Nee, nooit.
Woont Edmond Dantes hier? - Ja.
Ik wil hem graag spreken.
Mijn zoon is er niet. - Heeft hij een brief achtergelaten?
Mijn naam is Noirtier. - Nee, hij liet niets achter.
Mercedes! Wat is er?
Heeft Edmond een brief achtergelaten? Nee.
Het spijt mij, mijnheer.
Viert u feest? - Ja, een verloving.
Dat moet je maar durven in het jaar 1815. Maar goed, ik kom nog wel een keer terug.
Tot ziens.
Mijnheer, mijnheer! Hoe was uw naam ook al weer?
Noirtier.
Rode baard, zwarte mantel, hoed, ereteken van het erelegioen.
Zijn naam? Hij verandert hem dagelijks.
Kwam hij uit Parijs? Met een koets.
Is hij nu in Marseille? Ja. Onze spion daar zegt het.
En die onbekende? Hij is een spion van Napoleon!
De minister zegt dat alle sporen naar Marseille leiden. -De minister?
U bent betrouwbaar, hoewel uw familie revolutionair is. - Hoe bedoelt u?
Uw vader was officier bij de keizer. -Ik zie hem nooit.
Ik ben met de dochter van de Markies de Saint-Meran verlooft.
Deze verloving wordt goedgekeurd.
Grondslag voor deze verbinding zijn hart en overtuiging.
Dat behoort bij een echtgenoot. Precies mijn mening.
Ik heb die Corsicaan ten val gebracht. Ik heb dat ook gedaan.
Ik heb nooit: "Leve de keizer!" geroepen. Ik ook niet. Nooit!
Daarom konden wij steeds.... ... op elkaar rekenen.
Vader! Je moet hier niet komen. Ik kon niet anders.
De straten van Marseille zijn gevaarlijk. Je moet ergens kunnen schuilen.
Werd je weer geschaduwd? -Ja, daar wen je aan.
Ik zag het ministerie van Justitiie en herrinnerde mij dat jij hier kantoorruimte had.
Ik voelde direct vaderlijke gevoelens voor de tweede hoofdofficier justitie Noirtier..
De Villefort! Ik geloof dat ik nooit aan die aangenomen naam zal wennen.
Ik wilde je bonapartistische verleden ontvluchten.
Je kent mijn opvattingen. Die passen bij elke regering.
En jij bent een samenzweerder. Jazeker!
Het is verraad als ik jou niet uitlever.
Verraad? - Ik heb een geweten.
Dat is goed, maar nog niet voldoende. Iemand zoals jij heeft er twee nodig.
Eén voor vandaag en één voor morgen. Vandaag is je verlovingsdag.
Moet de markies dan lezen: "Vader von Hoofdofficier van Justitie Noirtier gearresteerd"?
De Villefort. Ja, ja, al goed!
Vandaag is die dubbele naam nuttig. De Villefort kan Noirtier redden.
En dat doet hij.
Generaal Noirtier helpt de Villefort, voor het geval dat de keizer terugkomt.
Beslis nu! Wat wordt het?
Je hebt gelijk. Een zoon moet zijn vader redden. Ga daarheen.
Neem mij niet kwalijk mijnheer de Hoofdofficier. Wij achtervolgen een verdachte.
Hij vluchtte dit ministerie in. Dat kun je niet menen!
Ik ben een Officier van de Koning! Dat weten we. Maar bevel is bevel.
Waar gaat deze deur heen? Een privé-ingang naar mijn kantoor.
Een ingang kan ook een uitgang zijn. Ik heb de sleutel steeds bij mij.
Neem me niet kwalijk, mijn zoon. Ik wist niet dat je nog bezoek had.
Ik wil nu niet storen. Wilt u hem niet te lang ophouden?
Hij moet met zijn verloofde vanavond het bal openen.
Denk aan de woorden van Talleyrands: "Blinde ijver is alleen maar schadelijk"
Groet de makies van mij! Neem mij niet kwalijk.
Zoals gezegd: "Blinde ijver is alleen maar schadelijk"
Laat u zich niet door mij ophouden. Doe uw plicht.
U ziet dat er niemand is. Wij doorzoeken de andere kantoren.
Doet u dat! De wachtcommandant zal mij wel melden als er nieuws is.
Monsieur de Villefort? -Wat wilt u?
Als vriend van de troon en van de kerk laat ik u weten dat Edmond Dantes, officier op de "Pharao" eergisteren op Elba is gestopt en een onderhoud had met Napoleon, die hem een brief meegaf. Als u hem arresteert zult u die brief bij hem vinden. Getekend X
Beste Dantes! Vrouwe Fortuna is u gunstig gezind:
Het beste schip en het mooiste meisje van Frankrijk.
Ik zou graag even met u ruilen
Dan zou ik weten hoe geluk aanvoelt.
Doe open in naam van de Koning! - Dat is vast een grap.
Wie van deze heren is Edmond Dantes?
Wat wilt u van mij?
Ik arresteer u in naam van de Koning.
Waarom? Dat hoort u wel bij het verhoor.
Dit is zijn verlovingsfeest! - Ik heb een bevel tot inhechtenisneming.
Wij kennen elkaar toch. Vertel mij waar het om gaat?
Dat mag ik niet. Ik ben een ambtenaar van politie.
Het moet vast een vergissing zijn! -Dan zal dat snel opgelost zijn.
Ongetwijfeld. -Heb jij enig idee, jongen?
Nee, Papa. Vooruit, opschieten!
Tot weerziens.
Monsieur Morel... Tot zodadelijk.
Caderousse... - Tot straks.
Ik wed dat hij direct weer terug zal zijn! Vooruit, vooruit. Het is tijd.
Begin maar alvast met dansen!
Blijf hier! Verlaat mij niet! -Ik moet deze persoon vandaag verhoren.
Monsieur de Villefort doet slechts zijn plicht.
Hij verhindert zo misschien een komplot van de bonapartisten.
Ik vier echter maar éénmaal een verloving. Verknoei de avond nou niet, vader!
Je grootvader stierf op het schavot! - Wij leefden 10 jaar in ballingschap!
Ik moest pianolessen geven! - Je hebt het daar alleen maar over!
Ik dans vanavond maar éénmaal!
Hopelijk zoekt Monsieur de Villefort jou niet.
Ik eis tegen spionnen van Napoleon altijd de doodsstraf.
Doe dat dan ook deze keer. - Maar vader!
Renee! Wat zijn dat voor nieuwe opvattingen van humaniteit?
Vraag liever van je verloofde om onverbiddelijk te zijn. Nou vooruit!
Gerard, wees onverbitterlijk.
Maar niet te veel. Vandaag is onze verloving. Dit is mijn eerste verzoek.
Ik beloof het.
Binnen!
De commissaris bracht Edmond Dantes in. Laat hem binnenkomen.
Monsieur Dantes!
Lost u alstublieft dit misverstand snel op.
Mijn gasten wachten. Welke gasten?
Ik verloof mij. Deze storing is zeer onaangenaam.
U kunt zich dat niet voorstellen. Gelooft u?
Waarom ben ik hier? - U bent Edmond Dantes, Kapitein van de "Pharao".
Ja. U was nooit bonapartist?
Ik heb de hele wereld rondgevaren. Maar politiek...
Heeft u een vijand? Dat weet ik niet.
Dat weet men nooit. Lees deze brief. Hij gaat over u.
Het handschrift is verdraaid.
Bewijs mij dat deze beschuldiging vals is.
Indien u nooit een brief uit Elba meenam bent u direct vrij.
Maar dat heb ik wel gedaan, mijnheer de Hoofdofficier. Hier is hij.
Hij gaat over vaten wijn, niet om politiek.
Misschien een brief met een code. Maar geen paniek!
Men heeft van u een goede indruk.
Niemand denkt dat u iets slechts zou doen. Uw goedgelovigheid is uw misdaad.
Ik kan u daarvoor niet opsluiten. -Laat u mij vrij?
Zeker. - Daar ben ik blij om.Voor u en voor mij.
Waarom voor u? -Ook ik vier mijn verloving.
Dat is een zeldzaam toeval. -Laat u mij werkelijk gaan?
Natuurlijk. Een verlovingsgeschenk voor mijn aanstaande.
De mijne wacht vast met ongeduld. -De mijne waarschijnlijk ook.
Nog een ogenblik. Voor wie was die brief bestemd? -Er stond geen adres op.
Een zekere Monsieur Noirtier zou hem ophalen.
Wat zei u? -Noirtier.
Weet nog iemand van deze brief?
Nee, niemand. - Goed zo.
Ik zal u mijn welwillendheid tonen en hem vernietigen.
Daarmee is elk spoor uitgewist.
Tevreden? Ik dan u, mijnheer de Hoofdofficier.
In Marseille weten alleen wij twee van deze brief.
Praat er niet meer over! Dan kan u niets meer gebeuren.
Ik heb die brief nooit gezien.
En Monsieur Noirtier? -Nooit van gehoord.
Zweer dat op de bijbel.
Steek uw rechterhand op! -Ik zweer het.
Kan ik nu gaan? -Men zal uitgeleide doen.
Nog een ogenblikje! En u wordt thuisgebracht.
Hartelijk dank, mijnheer de Officier.
Sluit de deur!
Hier is een order. Lees het!
"Edmond Dantes moet in Chateau d'If opgesloten worden. Strenge geheimhouding en bewaking zijn geboden."
Waar brengt u mij heem? U moet zonder rustig meekomen.
U heeft opdracht om mij vrij te laten. Wat doet u nu?
Laat mij gaan!
Breng mij naar Parijs!
Sire, zelfs op Elba blijft Bonaparte zeer gevaarlijk.
Ach nee, maak je geen zorgen. Napoleon zit aan het water te spelen..
Weet u, onze Minister van Politie is zeer betrouwbaar.
Luister naar de ambtenaren uit Marseille, als u mij niet geloofd!
Goed dan. Ik zal ze aanhoren.
Een geschenk van mijn neef, de keizer van Oostenrijk.
We moeten ons haasten!
Kijk u die telegrammen door. Jawel Sire.
Ik kreeg informatie dat Napoleon... - ...probeert om mij van de troon te stoten.
Dus kwam u zo spoedig al mogelijk naar Parijs, om mij dat mede te delen.
U kunt weer naar Marseille terugkeren.
Doe mijn hartelijke groeten aan de Markies de Saint-Meran.
Sire! Ik telegram kwam 5 Minuten geleden binnen.
Napoleon is op 1 maart geland! - Vandaag is het 3 maart!
U met uw hele politiemacht bent weer de laatste die wat hoort!
Een ambtenaar uit Marseille weet het eerder. Wij zullen dit nooit vergeten.
Ben ik ontslagen? - U weet wel beter...
Ik houd niet van domkoppen. Maar ik houd nog minder van nieuwe gezichten.
Bonaparte is vast al gearresteerd.
Wij zullen hem voor Uwe Majesteit aan een ketting laten dansen als een kermisbeer.
Aan het werk, mijne heren!
De keizer landde 92 dagen geleden. Vandaag wordt zijn beeltenis pas opgehangen.
De ambtelijke wegen zijn lang. -En steeds één regering te laat.
Hoofdofficier van Justitie de Villefort? Noirtier, altublieft.
Het gaat over Dantes. Zijn vader, verloofde en vrienden zijn hier.
Een grote afvaardiging. Kom binnen!
Ja, Dantes. Wacht even..
Er werd aangeklaagd omdat hij Napoleon zou dienen. De Koning liet hem arresteren.
We zijn nu echter bij de Keizer. Ik heb gedaan wat de koning me vroeg, zoals iedereen.
Mijn vader is in zijn eer hersteld. U kunt op mij vertrouwen.
Als Dantes niet vrijgelaten wordt zal ik mij tot de Keizer wenden!
Ik weet niet waar hij is. Hij is meerdere malen overgeplaatst.
Ik schrijf naar de gevangenisdirecteuren en zal de Minister inschakelen..
Dan moet men hem wel vrijlaten. Veel dank.
Geen dank. Ik doe slechts mijn plicht. Ik zal me er persoonlijk mee bezighouden.
Bent u al eerder aan het hof van de Keizer geweest? -Jazeker
Is er nog nieuws van de veldslag? Nog niet
Waar is deze? Bij Waterloo.
Een onbekend plaatsje. Napoleon wint natuurlijk.
Dan viert u Dantes invrijheidsstelling en de zege van de slag bij Waterloo op één dag.
Is dat voor de koerier? -Dat kan tot morgen wachten.
Ben je daar weer met je dronken kop! -Ik ben gewend aan beledigingen.
Luister!
Ik zal je 100 zilverstukken geven. En jij hebt dat geld?
In mijn huis. Het is alles wat ik bezit. Ik geef het aan jou.
Je moet alleen een brief afgeven Dan sluiten ze me op.
Ik breek je botten als hem weigert.
Dan lig ik rustig vier weken in het ziekenhuis vakantie te vieren.
Maar jij wordt in de boeien geslagen. Dat is erger.
Ik wil naar de Goeverneur! Waarom niet meteen naar de goede God?
Ja, maar... Wat moet ik doen? Afwachten.
Die vele verhuizingen werken mij op de zenuwen.
Hoe gaat het nu met u? - Ik geloof dat ik doodga.
Wat denkt u nu wel!!
Hier is uw soep. -Dank je.
Dank, Monsieur Morel. -Heeft hij weer alles betaald?
Ja, ook de huur. Dat moet u niet doen.
U heeft uw eigen zorgen. -Wie zegt dat?
U heeft al een schip verkocht. - De "Pharao" blijft voor mijn zoon.
Dat hoop ik. Mijn vrouw naaide deze geldbuidel voor u.
Ik neem hem graag aan, maar zonder geld erin. -Dan niet.
Ik wilde nog zo graag mijn kleinzoon zien.
Maar nu geloof ik dat dat niet meer zal kunnen.
Pep hem wat op, Monsieur Morel.
Je moet uw tijd niet verknoeien met mijn verpleging.
En niet meer op mijn zoon wachten. Edmond komt terug.
Ik zal u helpen... Ziet u, zo..
Kom je nog mee?
Snij voor mij maar een stuk af.
Luitenat Mondego. Mijn gelukwensen. -Ik ken u.. Ja, die afvaardiging!
Praat me daar niet van. Dat was tegen mijn wil.
Ik zag u daarvoor ook al. -Op een avond in februari 1815.
Velen hebben geprofiteerd van deze ontmoeting.
U ook? -Als Hoofdofficier van Justitie in de uitoefening van mijn beroep.
Zegt u het maar als u ooit mijn hulp nodig heeft.
Veel dank. -Ik ben jaloers op u. -Vanwege mijn bevordering?
Nee, om uw aanstaande echtgenote. Ik zou ook graag trouwen.
Mercedes? -Hoe weet u dat?
Zij kon mij destijds niet uitstaan. -Zij wil niet met mij trouwen.
Zij wacht op Dantes. Zij gelooft dat hij nog leeft.
U verlangt veel. -Hij hoeft niet echt te sterven.
Zij hoeft het alleen maar te geloven. -Velen zijn geëxecuteerd na de machtswisseling.
Er waren toen veel doden zonder overlijdenscertificaat.
Nu is er is zo'n certificaat zonder dode.
Een prachtige oplossing. -Afgesproken. Arme Dantes!
Arme Dantes. Arme Dantes.
Nu naar nummer 27, mijnheer de Inspecteur. Dat is....
Ik kan zijn naam niet lezen. Door het vocht is hij verbleekt.
Hoe lang zit hij hier? - 17 maanden.
Eenzame opsluiting? -Ja.
Die eenzame opsluiting is goed. Na twee jaar zijn ze krankzinnig geworden.
Ze lijden niet meer als ze krankzinnig zijn.
De directeur van de gevangenis wil je een paar vragen stellen, Dantes.
Ik weet al wat je gaat antwoorden. Ik hoor steeds weer hetzelfde.
U bent onschuldig. Het eten is slecht.
Zet u die gewoonte maar door. -Het eten kan me niet schelen.
Waarom? -Hij eet niet meer.
Ik wil een veroordeling. -Is hij niet veroordeelt?
Ik wil weten wat ik gedaan zou hebben! -Waarvoor zit hij hier?
Ik weet het niet. -Ik zal uw zaak nazien.
U gaat mijn zaak... nazien? Ja, natuurlijk. Maar gaat u verder met eten!
Het is niet zo goed als in een restaurant, maar de soep smaakt.
Ik hoop dat u bij mijn volgende bezoek veroordeeld bent. En wijzer.
Wilt u nog iets vragen? Ja. Welke dag is het vandaag?
30 juli 1816. Dank u, mijnheer de inspecteur.
Waarom is hij hier?
Ik geloof op bevel van Monsieur de Villefort.
Hij liet Dantes de dag voor de aankomst van Napoleon opsluiten.
Een bonapartist! Dan kunnen we de zaak beter laten rusten.
Gaat het beter met je?
Was is er met die etenskom gebeurd? Op de grond gevallen.
Dan krijg je eenzame opsluiting. -Dat heb ik al.
Dan heb je geluk. Maar ik ga geen nieuwe bak voor je halen.
180 treden klimmen. Dat is niets voor mij. Eet dit nu maar.
Alles in orde? - Alles in orde.
Hoor je mij? Ben je daar nog?
Ben je bang om antwoord te geven? Wat is er?
Hoor ik nu stemmen? Ik ben mijn verstand verloren.
Wie ben je. Geef antwoord! En waar ben je?
Gevangene nummer 27. -Ik ben nummer 34.
Heb je een werktuig? -Een stuk ijzer.
Werk je naar mij toe!
Hier? -Nee, niet helemaal
Hier? -Ja. Dat is goed.
Wie bent u? -Ik ben... Ik was Abbé Faria.
Abbé Faria...
Ik ben niet meer gewend dat iemand mijn naam uitspreekt.
Faria was vroeger een befaamde naam.
Alle revolutionaire Italianen bejubelden hem
Wie ben jij? - Edmond Dantes.
Edmond Dantes... Mijn naam klinkt nu ook vreemd.
Jij bent zeker nog niet zoalng hier? -17 maanden. Of twee jaar?
Ik weet het niet precies meer hoe lang.
Hoe lang zit u hier al gevangen? -10 jaren.
Veroordeeld tot levenslang. In Frankrijk en in Italië.
Waarom? -Omdat ik de vrijheid liefheb.
U was een samenzweerder! -Ja, samenzweerder tegen alle tirannen.
Ik ben dat nog steeds. De haat geeft me kracht.
Jij bent ook een politieke gevangene, anders zat je nu niet hier.
Vertel me van je vijanden. Ik zal je van de mijne vertellen.
Dan plannen we hoe we wraak kunnen nemen. -Ik wil geen wraak nemen.
Als de wraak naar gerechtigheid leidt, is er niets mooiers.
Op wie moet ik wraaknemen? Ik heb geen vijanden.
Ik werd hiernaartoe gebracht , zonder vonnis. -Wie gaf het bevel daartoe?
Niemand wilde mij dat zeggen. We zoeken dat uit! Als je niet liegt...
..en ik zie dat je niet liegt, dan straffen we de schuldigen.
Ik bestrijd ongerechtigheid met al mijn krachten.
Wij zullen de strijd samen aangaan. Wij hebben de middelen.
Luister goed! Je ziet nu een gevangene in lompen gekleed.
Maar dit is misschien wel de rijkste man op deze wereld.
Denk jij ook dat ik krankzinnig ben? -Nee, ik bewonder u.
Hoe komt u aan die moed, na tien jaren? -Ik werk iedere dag aan mijn vlucht.
Ik probeer alles. Ik doe of ik gek ben.
Ik probeerde de bewakers om te kopen, ik bood de directeur een vermogen aan.
Alles voor niets. Toen maakte ik dit werktuig.
Al meer dan drie jaren graaf ik. Veel werk om een paar stenen los te krijgen.
Weer voor niets! Mijn berekeningen waren verkeerd.
Ik wilde onder de gevangenismuur door, naar de bovenste rotswand.
De rotsen zijn daar! Ik heb mij georiënteerd toen men mij hierheenbracht.
We beginnen weer met het werk! -Maar dat duurt jaren, ook met twee man.
De tijd is niet van belang, als men hoop heeft.
Samen zullen wij de dag beleven, dat wij de zee zullen zien.
De zee...
Alle zeilen bijzetten!
Kapitein, er komt onweer. Dat kan mij niet schelen. Hier beveel ik!
U bent een harde. Ik ben hier de baas. Na God.
Maar God ziet ons hier niet. Anders waren wij niet hier.
Laten wij drinken op uw spoedige benoeming.!
Ik ben tot Turkse consul benoemd!
Daarom breng ik u naar Constantinopel.
Hoe kwam u aan deze belangrijke functie?
Via een ambtenaar van de Koning. Laten wij op zijn gezondheid drinken!
Ik geloof dat ik zijn naam ken. Gezondheid!
Hij voelt zich zeker gezond. Beter als Dantes. Die stierf zo jong....
Spijtig voor hem. Dat is het noodlot, mijn vriend.
De arabieren zeggen "Kismet". Het hele leven is te voren beschreven.
Bij Dantes met de linkerhand. Je praat te veel!
Een van ons kan veilig vluchten, ook als het werk mislukt.
Hoe dan?
Ze naaien dode gevangenen in een zak van zeildoek en gooien hem in zee.
Je hoeft alleen de plaats van de dode in te nemen.
Maar in zo'n zak verdrink je toch! Die moet je van tevoren opensnijden.
Daarvoor heb je een mes nodig. -Ik heb een mes.
Ik heb hier al lang aan gewerkt. Probeer maar of hij scherp genoeg is.
Je ziet, de overlevende kan vluchten. Jij bent de jongste.
Heb je geduld genoeg om op die dag te wachten?
Denk u dat ik u zou doden? Nee, jij hebt geen kwade gedachten.
Jij kunt me recht in mijn gezicht kijken.
God zal over ons beslissen.
DAGEN MAANDEN JAREN VERSTRIJKEN
Nog een klein stukje! Dan moeten we weer naar boven.
Eerwaarde, bent u gewond? Antwoordt toch!
Bent u gewond, eerwaarde?
Ik kan me niet meer bewegen. Er is vast iets gebroken.
Ik roep iemand. Nee, je moet niemand roepen!
Spaar uw krachten voor de nacht. -Ik overleef deze nacht niet.
U moet niet sterven! Toch wel. Maar het doet mij geen verdriet.
Mijn ervaringen, mijn gedachten, mijn werk: niets is verloren gegaan.
Ik draag alles aan jou over. Jij leeft. Jij zult mijn opvolger worden.
Ik smeek u... -Ik vertel je nu mijn geheim.
Luister Dantes! Je zult eens de rijkste man van de wereld zijn.
Ik heb een schat gevonden. De schat van César Spada.
Deze schat ligt al meer dan twee eeuwen bij Orbetello.
Op het eiland "Monte-Cristo". Op de muur daar .... op de muur...
Ja, daar...
De plattegrond van het eiland. Het wapen van de familie Spada.
In de Grot... De Schat. De Schat!
Rustig aan! -De Schat.
Geloof je me niet? -Jawel, maar u heeft koorts.
Zweer dat je daar heengaat! -Ik zweer het.
Je ziet het. God heeft beslist.
Het is zijn wil dat jij de gerechtigheid dient.
Bestraf de schuldigen!
Maar.. Het mes! Vergeet het niet!
Ik zal uw plaats innemen. -Mijn zoon....
Hij slaapt weer overdag. Zo'n lui leventje wil ik ook wel hebben.
Ben je ziek?
Die wordt straks nog kouder in het water. - Hij zal zeker niet meer bevriezen.
Een!
Twee!
Drie!
Vuile troep.
Jullie hebben het goed. Jullie kunnen de hele dag slapen als wij moeten werken.
Is er wat mis?
Help!
Dat is vast een hinderlaag van de douane. Roer naar bakboord!
Draai je bij, Jacopo? -Ik laat geen mensen doodgaan.
De douane komt vast niet hierheen. -Ik zei scherp naar bakboord!
Help!
Nam je een ochtendbad? Waar kom je vandaan?
Geef antwoord! We nemen niet iedereen mee!
Ons schip liep vannacht op de rotsen.
Rotsen? Waar? - Daarginds.
Waarom hebben wij die dan niet gezien?
We hebben ook geen schipbreukelingen gezien. Alles is gelogen!
Zeg ons liever de waarheid! Nee.
Dat zijn de kanonnen van Chateau d'If! Waarschijnlijk is er een gevangene ontvlucht.
Hier! Dat is rum. Dat heb je vast al lang niet meer gedronken.
Welke dag is het vandaag? De 28e februari.
Welk jaar? - 1833.
Onzin Ik maak geen grap.
1833? Nee, dat geloof ik nooit.
18 jaren.
Drink! Hier aan boord ben je veilig. Liever vluchtelingen als douane.
Jullie weten het!
Natuurlijk! Vluchtelingen krijgen het grote salvo. 12 kanonschoten!
Als ze je weer pakken wordt het slechts 12 geweerschoten.
Ze zullen je niet grijpen.
Prima, ik zal jullie spoedig verlaten. Zet me af bij een van deze kleine eilanden.
Wanneer komen jullie hier weer langs? -Over acht dagen.
Haal me op de terugreis op! Waar wil je heen?
Naar het eiland Monte-Cristo. Afgesproken. We zijn daar morgenmiddag.
Over acht dagen! -Ja, over acht dagen!
Wacht. Er klopt iemand.
Wat wenst u? Ik wil niet storen...
Ja, we hebben een klein feestje. Slechts een vraag!
Kent u een zekere Monsieur Dantes? Die woonde hier.
Monsieur Dantes? Ja, die woonde hier. Maar hij is al een tijdje dood.
En.. mejuffrouw Irera?
Mercedes Irera? -Dat is wel heel lang geleden, toch?
Zo ongeveer twintig jaar. Wij woonden toen nog niet hier.
Tante Helene, Tante Helene! - Ze roepen mij.
Wij gaan verder feestvieren. Men moet elke gelegenheid aangrijpen.
OPENBARE VERKOOP VAN ONROEREND GOED ten laste van A. MOREL
Wat is er met Monsieur Morel gebeurd? -Heeft u die aankondiging gelezen?
Hij is er geliefd. Daarom is zijn huis nog geveild.
De schuldeisers hebben nog geduld. Alles zat hem tegen.
De concurrentie, de overheid.... Waarom de overheid?
Vanwege zijn opvattingen. Hij had ook veel pech.
Drink een glas met mij. -Graag.
Alles begon met de ondergang van de "Pharao". - Is zij gezonken?
Ja, en bij rustig weer. Het schip had een vreemde kapitein.
Een dronkenlap, genaamd Caderousse. -Caderousse?
Ja. Zijn voorganger was om politieke redenen vastgezet.
Hoe heette die ook weer... -Is Caderousse nog kapitein?
Nee. Na die schipbreuk moest hij weg.
Hij is nu getrouwd en heeft een herberg bij de Pont du Gard.
Hier is niets beleven op een zaterdagavond. Waarom ben ik ook met een waardin getrouwd?
Jouw schuld dat er niemand komt. Jij bedriegt de mensen.
Ik doe dat tenminste nog met een glimlach.
Waar was die glimlach toen ik bij de bank geld wilde lenen?
Ik had geen zin om hen ook te bedriegen. Allemaal praatjes.
Als een arme man mij maar even aankijkt ben je woedend. Als hij rijke is, vind je het goed.
De reden is dat wij failliet zijn. -We zijn arm omdat jij een slapjanus bent.
Je laat smokkelaars goederen in onze kelder verstoppen!
Dat is gevaarlijk. Precies. Je bent een slapjanus.
Wil je een klap? Probeer het eens. Lafaard.
Jij bent geen man!
Neem me niet kwalijk. Ik ben Pater Busoni. Ik wil Caspar Caderousse spreken..
Ik heb geen geld. -Ik vraag ook niet om een aalmoes.
Gaat u dan maar zitten. Dit is mijn vrouw.
Kenden jullie in 1815 een scheepsofficier genaamd Dantes?
O, heel goed. Ik was tweede officier en zijn beste vriend.
Ik was helemaal er helemaal kapot van toen hij gearresteerd werd.
Hij werd later doodgeschoten. -Hoe weet je dat?
Fernand Mondego. Kent u die? -Hij was de neef van Dantes vrouw.
Hij zei dat Dantes in 1816 stierf -Geloofde Mercedes dat?
Ja. Anders was ze niet met Fernand getrouwd.
Dat was een sluwe vos! Werd Dantes niet ergens neergeschoten?
Nee, hij stierf niet lang geleden. Ik heb hem nog de laatste sacramenten gegeven.
Wist hij eigenlijk waarom hij opgesloten was? -Nee.
Wat een tijd waarin we leven! Hij kwam dus ellendig aan zijn eind...
Nee, hij had in de gevangenis een rijke vriend.
Die liet hem een diamant na. -Een diamant?
Een echte? -Hier is hij.
Hoeveel is die waard? -50.000 franc. Met de ring nog wel meer.
Bent u de erfgenaam? -Nee, de executeur-testamentair.
De opbrengst wordt tussen zijn vader, Mercedes en zijn vriend Caderousse verdeeld.
Zijn vader is dood! -Weet ik. Er wordt dus in twee gedeeld.
Mag ik hem eens zien? -Alstublieft.
Prachtig! Waarom in twee delen? -Mercedes krijgt de ene helft!
Dat is wel wat veel. -Waarom?
Zeg het hem.Spreek! -Ik weet het, zij is getrouwd.
Is er nog een andere reden? -Veel redenen.
Zij is rijk genoeg. Mondego heeft veel geld verdiend.
Hij heet nu Graaf van Morcerf. -Dat is geen reden om haar uit te sluiten.
Dantes werd verraden. -Dat geloof ik niet
Mondego deed daaraaan mee. -Stil. Dat is slechts een vermoeden.
Ja, dan... -Het is waar!
Houd je mond!
Mijn man zag dat Fernand het einde van de brief schreef. - Wie begon ermee?
Ik was dronken! -Fernand heeft de brief afgegeven.
Dat bezwaard de erfenis. -Geef ons die steen.
Dantes had geen betere vriend dan Caderousse.
Ik begroef zijn vader.
U? -Ik verkocht de meubels.
We hadden er veel verdriet van. Die tafel is van hem.
Die stoelen ook. -En die lamp.
Dat tafelkleed en die geldbeurs. -We zijn dat niet vergeten.
Een J en een M? Dat zijn niet zijn initialen.
Monsieur Morel schonk hem die beurs met wat geld erin.
Dan is alles duidelijk. De diamant behoort u rechtmatig toe.
Het is laat. Ik moet gaan. - Mag ik u nog iets aanbieden?
Een aandenken aan uw vriend Dantes? -Ja, die geldbeurs.
Natuurlijk wel als hij leeg is. -Als ik u daar een plezier mee doe...
Alstublieft! -Veel dank, madame. Tot ziens!
Die steen zal u geluk brengen! U heeft het verdiend.
Hopelijk is hij echt. -Natuurlijk!
Ik ga vandaag niet meer naar de kerk.
We vragen die juwelier Bondieu uit Parijs. Hij is nu in de stad.
Niemand mag ervan weten. Mensen kletsen toch alzoveel.
Ik ga al.
En? Hoe ging het? De steen is echt.
Maar hij biedt slechts 45.000. - Niet meer?
We kwamen niet tot overeenstemming. -Ik wil ook uw mening.
5000 franc verliezen. Daar zijn we te arm voor.
Jammer. Ik heb het geld al hier. - We vinden een andere koper.
Hij zal zich wel iets afvragen. Zo'n diamant valt niet uit de hemel.
Misschien waarschuwt hij de politie. Maar zoals je wilt....
Vooruit, geef hem die ring. Dan is het niet voor niets geweest.
Hier is je geld.
Eet toch met ons! - Nee, ik heb haast.
Monsieur, doe ons toch dat plezier! Ja, alstublieft.
Nee, ik moet terug.
Wacht dan tot het onweer over is. - Dat kan wel de hele nacht duren.
Blijf dan hier overnachten. - Nee, ik heb nog dingen te doen.
Dan zullen wij u niet ophouden. Dank. Goedenacht. Wat is het donker!
Gaat u langs het kanaal! Rechts aanhouden.
Waarom liet je hem gaan? Hij heeft zo veel geld!
Ik wilde die 5.000 ook nog inpikken. -Hou je mond.
Jij dacht hetzelfde als ik. Maar jij bent een lafaard.
Geef mij het geld -Nee het is van mij!
Ik? - Jij hebt hem weg laten gaan!
45.000 franc is veel geld. -Jij bent nooit tevreden.
Monsieur de Bondieu, U bent er weer!
Wij hadden medelijden met u in dat onweer. - Dat was ook geen pretje.
Hier is het aangenamer. - Zeker.
Caderousse, maak eens een fles open op de terugkeer van monsieur.
Het onweer is voorbij.. Nee, het begint nu pas echt.
Het is niet dat ik bang ben voor dieven, maar toch....
Och, luister toch eens....
Straks ligt u in een warm bed. - Doet u geen moeite.
Geen moeite voor een vriend.Hoe laat wilt u opstaan? -Ik ben vroeg op
Eerst een stevig avondmaal
Dieven! Moordenaars!
Pardon, bent u de dochter van de reder Morel? - Ja.
Wilt u dit aan uw vader geven?
Namens wie ?
Mijn naam is niet van belang. -Maar...
Ondervraag mij niet, u zult het later wel begrijpen.
Morgen 10 uur. U moet aanwezig zijn bij de openbare verkoop van uw bezittingen.
Ik weet dat dat pijnlijk is. Maar misschien wilt u meebieden.
Ik heb geen geld. Daarom kwam het zo ver.
Ja, dat is waar.
Vader!
Vader! We zijn gered. - Gered?
Hier! Maak open!
Ik moest u dit geven. Alle schuldbekentenissen zitten erin!
Afbetaald. Wie gaf je dit?
Monsieur Morel!
Wat is er? - De havenmeester stuurt mij.
Een schip met uw vlag met de naam "Pharao" komt aan.
Monsieur Morel? - Ja.
Waarom voert dat schip mijn vlag? - Het is uw eigendom. De papieren liggen in mijn hut.
Waar komt u vandaan? - Uit Genua, van de werf.
Wie liet dat schip bouwen? - Een bank maakte het geld over.
Maar niemand kende de opdrachtgever.
Goedendag, Jacopo. Verlang je nog naar je vorige beroep?
Ach, nee... Altijd maar tabak! Ik ben wel blij met die verandering.
Je bent nu de vertegenwoordiger van de Graaf van Monte-Cristo.
Deze oorkonde maakt een Graaf van mij.
Graaf... Noem me alsjeblieft niet zo!
Stap in, ik zal je alles uitleggen.
Ik betaal 200 Louis d'or, als we voor dinsdag in Parijs zijn!
Ik zal je vertellen waarom ik zo snel naar Parijs wil....
EINDE DEEL 1
Vertaling: Bommel 44